Nagle coś się kończy, jakby runął tobie śiat 

Pragneisz cofnąć czas na próżno 

Nagle widzisz jasno tyle utraconych szans 

Słów na które już za późno... 



I zapominasz co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Nie ma sytuacji w której wolno ci się bać 

Że na miłość jest za późno... 



Nagle ktoś ci bliski znika zanim powiesz mu, 

Że dla ciebie był jedyny... 

Nagle życie minie jakbyś nigdy nie żył, 

A ty nie będziesz tu bez winy 



I zapominasz co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Żyjesz tu bez próby, ucieka ci sens 

A tego co nagłe unikać wciąż chcesz 

I pytasz i kryjesz, 

Modlisz i boisz się 



Szczęście przyjdzie nagle i w przebraniu które znasz 

Spróbuj dostrzec je na nowo.. 

Dotknie twoich żagli, lekko muśnie twoją twarz 

Spróbuj zawsze być gotowym. 



Nie zapominaja co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Nie ma sytuacji w której wolno ci się bać 

Że na miłość jest za późno...


Niebo. 

Wierzę w Niebo. Ono jest. Byłam tam nie raz. 

Potrzebę błękitnego zna wielu z nas. 

Wielkie Niebo, czyste Niebo, 

Jasny dach naszych ciemnych spraw. 

Osłaniaj nas od złego, od lęku zbaw. 



Myśli moje, myśli niespokojne nawet w snach 

Niech żalu i zawiści nie przynoszą 

Próbuję zmienić je w zachwytu krzyk, 

W zdumienie, że jestem jeszcze chwilę. 



A Niebo, wieczne Niebo 

Jeśli jest sumą naszych dusz, 

To blisko nam do niego. 

Tuż tuż.