Nagle coś się kończy, jakby runął tobie śiat 

Pragneisz cofnąć czas na próżno 

Nagle widzisz jasno tyle utraconych szans 

Słów na które już za późno... 



I zapominasz co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Nie ma sytuacji w której wolno ci się bać 

Że na miłość jest za późno... 



Nagle ktoś ci bliski znika zanim powiesz mu, 

Że dla ciebie był jedyny... 

Nagle życie minie jakbyś nigdy nie żył, 

A ty nie będziesz tu bez winy 



I zapominasz co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Żyjesz tu bez próby, ucieka ci sens 

A tego co nagłe unikać wciąż chcesz 

I pytasz i kryjesz, 

Modlisz i boisz się 



Szczęście przyjdzie nagle i w przebraniu które znasz 

Spróbuj dostrzec je na nowo.. 

Dotknie twoich żagli, lekko muśnie twoją twarz 

Spróbuj zawsze być gotowym. 



Nie zapominaja co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Nie ma sytuacji w której wolno ci się bać 

Że na miłość jest za późno...


Gdy byłam lekka jak jaskółczy sen

Lubiłeś nosić mnie w kołysce rąk

Wiązałeś rudą wstążkę

Aby nie dotknęło twego dziecka żadne zło



Czemu ja nic nie pamiętam Już

Czemu ty to całkiem inny ty

Każda łza ponoć powraca tu

Każdy gest zostaje

Chociaż my gaśniemy, jak wiatr

Znikamy, jak mgły



Gdy byłam mała



I par oczu stu potrzeba było aby dostrzec mnie

Mówiłeś mi: żyj do utraty tchu,

Pamiętaj kształty chmur i liści drzew



Dla ciebie chce być lekka, jak liść

Powiedz, że ja nie zgasnę jak wiatr

Nie zniknę jak mgła



Obiecaj mi

Że, tak jak łzy

Wrócimy tu