Nagle coś się kończy, jakby runął tobie śiat 

Pragneisz cofnąć czas na próżno 

Nagle widzisz jasno tyle utraconych szans 

Słów na które już za późno... 



I zapominasz co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Nie ma sytuacji w której wolno ci się bać 

Że na miłość jest za późno... 



Nagle ktoś ci bliski znika zanim powiesz mu, 

Że dla ciebie był jedyny... 

Nagle życie minie jakbyś nigdy nie żył, 

A ty nie będziesz tu bez winy 



I zapominasz co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Żyjesz tu bez próby, ucieka ci sens 

A tego co nagłe unikać wciąż chcesz 

I pytasz i kryjesz, 

Modlisz i boisz się 



Szczęście przyjdzie nagle i w przebraniu które znasz 

Spróbuj dostrzec je na nowo.. 

Dotknie twoich żagli, lekko muśnie twoją twarz 

Spróbuj zawsze być gotowym. 



Nie zapominaja co dnia, że każda chwila do dar 

Masz ją by móc przebaczać, kochać, zostawiać ślad 



Nie ma sytuacji w której wolno ci się bać 

Że na miłość jest za późno...


Znowu jestem tu

A niepamięć już mnie zna

Ten dom

Gdzie zupełnie inna ja

Sprzed lat

Myślałam, że już wiem



Zastanawiam się

Gdybym mogła spotkać ją

To czy

Umiałabym

Przekazać jej tych kilka cennych rad

Jak ma żyć, jak oswajać świat



Czy dziś już to wiem

Ślady dawno zatarł czas

I wiatr

A ta zapomniana ja

Sprzed lat

Nie, nie posłucha mnie



Może tak już jest

Że choć człowiek żyłby lat

I sto

Będzie wiecznie pytać się

By wciąż, wciąż wiedzieć coraz mniej