Niebo. 

Wierzę w Niebo. Ono jest. Byłam tam nie raz. 

Potrzebę błękitnego zna wielu z nas. 

Wielkie Niebo, czyste Niebo, 

Jasny dach naszych ciemnych spraw. 

Osłaniaj nas od złego, od lęku zbaw. 



Myśli moje, myśli niespokojne nawet w snach 

Niech żalu i zawiści nie przynoszą 

Próbuję zmienić je w zachwytu krzyk, 

W zdumienie, że jestem jeszcze chwilę. 



A Niebo, wieczne Niebo 

Jeśli jest sumą naszych dusz, 

To blisko nam do niego. 

Tuż tuż.


Możliwe, że jesteś tu tylko na chwilę

I każdy Twój dzień wydaje ci się błahy,

Lekki, nieważny

Możliwe, że nie chcesz zaufać miłości

A życie bez niej wydaje Ci się łatwe,

Wolne, rozważne



A to nasza ostatnia broń

I wiele wygramy nią



Możliwe, że warto świat zmienić na lepsze

I nie czekaj, by ktoś pomógł w tym Ci

Kochaj i wołaj na wietrze



Że to nasza ostatnia broń

I wiele wygramy nią



Bo to nasza ostatnia broń

I wiele wygramy nią