Niestety nie dla mnie są noce samotne
Ja jestem zachłanna wspólnego snu
Splotu bez tchu, dotyku stóp i czułych gestów

Niestety nie dla mnie są myśli niewinne
Podniety mną rządzą nieskromne i złe
Inne niż te z jakich się składa wzór ascety

Nienasycenie płonie we mnie niemym ogniem
Niestety nie dla mnie są ducha zalety
Kobiety jak ja chcą przymierza ciał z kimś
Kto by miał światowy styl
A więc to nie Ty

Nienasycenie do nieba strąca mnie
Niestety nie dla mnie są chwile wytchnienia
Od zmysłów odejdę nie znajdą mnie
Aniele mój, niech zgaśnie me nienasycenie


Ważka ma trzysta tysięcy luster w oku-uwierz w to 

Jakże nieważkie jest wobec tego cudu nasz zło 



Jesteś tutaj zaledwie chwilę, 

Jedyny raz zjawiasz się. 

Zrób co możesz, 

Ale nie tyle, by cię ktoś zapamiętał źle. 

Pozwól sobie na dar zdumeinia, 

A znajdziesz sens- ufaj mi... 

Zrób co możesz, by twe istnienie 

Było całe jak kropla krwi... 



Światło z odległej mgławicy gna tu sto milionów lat 

Czy mija w drodze tysiące światów lepszych niż ten świat...? 



Jesteś tutaj zaledwie chwilę 

Jedyny raz zjawiasz się 

Zrób co możesz , 

Ale nie tyle by cię ktoś zapamiętał źle 

Pozwól sobie na zachwycenie, 

A znajdziesz sens- ufaj mi... 

Zrób co jeszcze masz do zrobienia 

Cicho zamknij za sobą drzwi... 



Wciąż nie za późno jest na odkrycie które zmieni Cię, 

Że ty i ważka to jedno życie- dbaj o swoją część