[Anna Maria Jopek]

Gdy Cię nie widzę nie wzdycham, nie płaczę

Nie tracę zmysłów, kiedy Cię zobaczę,

Jednakże gdy Cię długo nie oglądam

Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam.



[Michał Żebrowski]

I tęskniąc sobie zadaję pytania

Czy to jest przyjaźń, czy to jest kochanie?



[Anna Maria Jopek]

Cierpiałam nie raz... nie myślałam wcale

abym przed Tobą szła wylewać żale. 

Idąc bez celu, nie pilnując drogi

sama nie pojmuję, jak w Twe zajdę progi. 



[Michał Żebrowski]

I wchodząc sobie zadaje pytania,

Co mnie tu wiodło - przyjaźń, czy kochanie?



Dla Twego zdrowia życia bym nie skąpił.

Po Twą spokojność do piekieł bym wstąpił. 

Choć małej rządzy nie ma w sercu moim 

bym był dla Ciebie zdrowiem i pokojem. 

I znowu sobie powtarzam pytania:

Czy to jest przyjaźń? Czy to jest kochanie?



[Anna Maria Jopek] 

Dla Twego zdrowia życia bym nie skąpił. 

Po Twą spokojność do piekieł bym wstąpił.

Choć małej rządzy nie ma w sercu moim

bym był dla Ciebie zdrowiem i pokojem. 



[Michał Żebrowski]

I znowu sobie powtarzam pytanie:

Czy to jest przyjaźń, czy to jest kochanie?


Gdy mnie nie słyszysz, ja chcę ci przysiąc, 

Że póki mogę, będę cichą tarczą twą. 

A gdy dorośniesz, otworzę na oścież drzwi 

I spróbuję cię uwolnić z moich rąk 



A ty, mój synku, mój pojedynczy, 

Ty nie przestaniesz nigdy zastanawiać mnie. 

To, skąd przychodzisz i co nas łączy 

I jaka moja rola w tym naprawdę jest? 



Codziennie mnie zachwyca twoje maleńkie życie. 

Na wielkie przyjdzie jeszcze czas. 

Dziś jesteś mi światem, a twoje złote piegi to jego blask. 

W pochmurną noc to moje konstelacje gwiazd.