Nim słońce wstanie minie kochanie
Zapomnisz, zapomnisz mnie
I zanim w krtani zgaśnie śpiewanie
Zapomnisz, zapomnisz mnie

A niebo milczy w tych sprawach,
Bo nie jest rzeczą aniołów
Niepamięć...

Nim słońce stanie minie kochanie
Zapomnisz, zapomnisz mnie

Zanim się staniesz lepszym mój panie
Zamienię, zamienię cię
Na ląd bez granic, wino i taniec
Zamienię, zamienię cię

A niebo milczy w tych sprawach,
Bo nie jest rzeczą aniołów
Mój taniec

Zanim się staniesz lepszym mój panie
Zamienię, zamienię cię

Nim słońce wstanie minie kochanie
Zapomnisz, zapomnisz mnie
I zanim w krtani zgaśnie śpiewanie
Zapomnisz, zapomnisz mnie

A niebo milczy w tych sprawach
Bo nie jest rzeczą aniołów
Niepamięć...

Zapomnisz, zapomnisz mnie...


Niebo. 

Wierzę w Niebo. Ono jest. Byłam tam nie raz. 

Potrzebę błękitnego zna wielu z nas. 

Wielkie Niebo, czyste Niebo, 

Jasny dach naszych ciemnych spraw. 

Osłaniaj nas od złego, od lęku zbaw. 



Myśli moje, myśli niespokojne nawet w snach 

Niech żalu i zawiści nie przynoszą 

Próbuję zmienić je w zachwytu krzyk, 

W zdumienie, że jestem jeszcze chwilę. 



A Niebo, wieczne Niebo 

Jeśli jest sumą naszych dusz, 

To blisko nam do niego. 

Tuż tuż.