Zapisz swoję ulubione piosenki Anny Marii Jopek

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




I o co tyle milczenia?
Między nami niewiele się zmienia 
To miłość jest inna
Niełatwa, nieskromna, niewinna 
I o co tyle milczenia?
Lepiej mów, że mam serce z kamienia,
Że się zmieniam, jak moda, kobieta i szczęście i woda

Każda moja łza i wspomnienie chrztu
Popielata mgła, śnieg na szczycie gór
Tropikalny deszcz, lód na szklanki dnie
I mój złoty pot, gdy kochamy się
Mogą jutro być chmurą, rzeką
Mogą jutro być wieczną bielą
Mogą jutro być burzą, rosą
Mogą jutro być akwarelą

Chmurą, rzeką
Wieczną bielą
Burzą, rosą
Akwarelą

I o co tyle milczenia?
W takiej ciszy źle brzmi: "Do widzenia"
Ja nie proszę, nie płaczę 
Ja kocham codziennie inaczej

Każda nasza noc do utraty tchu
Zakochany wzrok i spotkanie ust
Przenikanie dusz, obietnice Twe 
I mój złoty pot, gdy kochamy się
Mogą jutro być inne, nowe
Mogą jutro być obłąkane 
Mogą jutro być zgasłe, żadne
Mogą jutro być zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane


Usiłowanie

Mania mienia do znudzenia

Już opromienia nam każdy dzień

I czy to mienie to cel

Czy to mania pilnowania

Byle było, byle mniej



Magia domniemań 

Mania mienia rozpłomienieniem

Zaognieniem dla tylu chceń

Niedomówienie, nie mniej

Poniechaniem zakochania 

Może nawet kończyć się



Pieniądze szczęścia nie dają i szczęście to już dobrze jest mieć wcześniej (x2)



Mimo upomnień

Od sumienia, omamienia

Tym maniem mienia zdarzają się

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej


Żył sobie raz sam malutki bit

samotny tak, że aż mi wstyd

i gdy pochmurne zaliczał dni

zwykł śpiewać, że bardzo mu się ckni.

Tak tęsknił biedak za bitami

- byliście sami tacy sami-

jak był samotny kolega bit,

gdy, łkając, sam wypełniał pit.

Latał więc nasz bit na prywatki,

dając tym samym przykład rzadki

bitu, co pląsał jak kobita-

lekko i zwiewnie przy big beat'ach.

Samotność jednak nie ma taktu,

zgorzkniały krążył to tam to tu,

aż kiedyś nucąc "Could you be loved"

zobaczył napis Microsoft.

Śmiało więc bit naciska Enter,

Wchodzi i widzi dużo pięter,

A każde jeden bit zajmuje

Tak dużo bitów tam bituje.

Na jego widok aż zawrzało;

"Ciebie nam tutaj brakowało,

31 plus ty to da

wspaniałych bitów 32!"

I żyją tak aż brak mi strof tu

Pod ciepłym dachem Microsoftu

I wierzę w nich jak w Króla Lwa,

Bo dają mi Start 32.

Microsoft, Start 32, Microsoft, Start 32...