Usiłowanie

Mania mienia do znudzenia

Już opromienia nam każdy dzień

I czy to mienie to cel

Czy to mania pilnowania

Byle było, byle mniej



Magia domniemań 

Mania mienia rozpłomienieniem

Zaognieniem dla tylu chceń

Niedomówienie, nie mniej

Poniechaniem zakochania 

Może nawet kończyć się



Pieniądze szczęścia nie dają i szczęście to już dobrze jest mieć wcześniej (x2)



Mimo upomnień

Od sumienia, omamienia

Tym maniem mienia zdarzają się

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej


Niestety nie dla mnie są noce samotne
Ja jestem zachłanna wspólnego snu
Splotu bez tchu, dotyku stóp i czułych gestów

Niestety nie dla mnie są myśli niewinne
Podniety mną rządzą nieskromne i złe
Inne niż te z jakich się składa wzór ascety

Nienasycenie płonie we mnie niemym ogniem
Niestety nie dla mnie są ducha zalety
Kobiety jak ja chcą przymierza ciał z kimś
Kto by miał światowy styl
A więc to nie Ty

Nienasycenie do nieba strąca mnie
Niestety nie dla mnie są chwile wytchnienia
Od zmysłów odejdę nie znajdą mnie
Aniele mój, niech zgaśnie me nienasycenie