Usiłowanie

Mania mienia do znudzenia

Już opromienia nam każdy dzień

I czy to mienie to cel

Czy to mania pilnowania

Byle było, byle mniej



Magia domniemań 

Mania mienia rozpłomienieniem

Zaognieniem dla tylu chceń

Niedomówienie, nie mniej

Poniechaniem zakochania 

Może nawet kończyć się



Pieniądze szczęścia nie dają i szczęście to już dobrze jest mieć wcześniej (x2)



Mimo upomnień

Od sumienia, omamienia

Tym maniem mienia zdarzają się

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej


Nie wiem jak mam to powiedzieć

Że brak mi czasu i się na zdumienie twoich uniesionych brwi

Nie chce rozlewu krwi

Otwórz drzwi

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie wiem jak mam to powiedzieć

Ilu potrzeba mi słów

I czy nigdy ma być jednym z nich, czy nie

Abyś uwierzył że

Nie ma mnie

Uznał mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie żegnam się

Zapomnij, że widziałeś mnie kiedykolwiek



Proszę cię

Uwierz, że nie ma mnie

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze