Usiłowanie

Mania mienia do znudzenia

Już opromienia nam każdy dzień

I czy to mienie to cel

Czy to mania pilnowania

Byle było, byle mniej



Magia domniemań 

Mania mienia rozpłomienieniem

Zaognieniem dla tylu chceń

Niedomówienie, nie mniej

Poniechaniem zakochania 

Może nawet kończyć się



Pieniądze szczęścia nie dają i szczęście to już dobrze jest mieć wcześniej (x2)



Mimo upomnień

Od sumienia, omamienia

Tym maniem mienia zdarzają się

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej

Nie mania mienia zaś się nie docenia

A podobno komu z wozu, temu lżej


Zapytam wody, jakie oczy masz,

pośle za tobą w pogoń chmurę ptaków,

za góry za las.

Zapytam wody, jakie oczy masz

pośle za tobą w pogoń chmurę ptaków,

za góry za las. Pośle za tobą w pogoń 

chmurę ptaków za góry za las.

Jak zechce w rzece zawróci woda, ale bez ciebie,

bez twego spojrzenia ja żyć nie mogę,

ale bez ciebie bez twego spojrzenia ja nie mogę żyć.