Jeżeli chwila dnia odchodzi bezpowrotnie.

czy my przeminąć mamy w niej okrutni i samotni?

Jeżeli pojedynczy liść posiada sens

i miejsce, czy wolno nam zadecydować

i zgasić choćby jedno serce?

Jeżeli już jesteśmy tu na tę jedyną chwilę,

czy nie umiemy pojąć, że dano nam aż tyle?



Z nieba płyną łzy by Bogu było lżej.

W górze milczy wiatr. On wszystko o nas wie.

Że każdy spośród nas jest kruchy jak liść.

Że gdy zburzymy świat, nie mamy dokąd iść.



Z nieba płyną łzy by Bogu było lżej,

W górze milczy wiatr.

On wszystko o nas wie.


Nie wiem skąd to wiem, ale taką pewność mam,
Że tym razem los nie myli się
W sieci szarych dni słońce dużo jaśniej lśni a nadzieja lubi mnie
Serce jak liść na wietrze drży sekret mój dobrze zna

Cicho serce sza, żadnych szbada, nie płoszmy chwili tej, niech trwa
Szukaliśmy się, jak połówki jabłka dwie
Warto było czekać tyle lat
Nie wiem skąd to wiem
Skąd przeczucie, że to ten i skąd pewność, że aż tak. 
I choć tak chcę wyszeptać te słowa dwa jednym tchem, cicho serce sza
Słowa na wiatr wyfruwają lekko tak i znaczą coraz mniej
Uśmiecham się do każdej z chwil, którą los daje nam

Dobrze nam czy źle, jesteś blisko mnie
Więc o najwyższą stawkę gram
I choć tak chcę wyszeptać te słowa dwa jednym tchem
Milczę wierząc, że sam domyślisz się
I tylko nie wiem skąd to wiem... lecz wiem