Gdy mnie nie słyszysz, ja chcę ci przysiąc, 

Że póki mogę, będę cichą tarczą twą. 

A gdy dorośniesz, otworzę na oścież drzwi 

I spróbuję cię uwolnić z moich rąk 



A ty, mój synku, mój pojedynczy, 

Ty nie przestaniesz nigdy zastanawiać mnie. 

To, skąd przychodzisz i co nas łączy 

I jaka moja rola w tym naprawdę jest? 



Codziennie mnie zachwyca twoje maleńkie życie. 

Na wielkie przyjdzie jeszcze czas. 

Dziś jesteś mi światem, a twoje złote piegi to jego blask. 

W pochmurną noc to moje konstelacje gwiazd.


Proszę pozwól mi znów zasnąć we włosach twych

Chcę słyszeć twój sen i szept twojej krwi

Chcę dotyku twych ust tak czystego , jak chrzest

Nim zbudzi cię świt i chłód moich łez



Zanim chłód, zanim lęk, zanim świt , zanim dzień

Chcę strzec twego snu i tulić twój cień

Proszę pozwól mi znów czekać z tobą na deszcz

Być kroplą , co drży na skraju twych rzęs



I już nie chcę znać twoich snów 

Proszę , miej własny świat

I wracaj , gdy chcesz , a ja 

Będę tu

Nie mów mi , że nie ma nas

Lepiej nie mów nic



Proszę , pozwól mi raz jeszcze poczuć twój dreszcz

Niech w ciele mym gra , jak wiatr w skroniach wierzb

Pozwól , proszę niech noc ta odbierze mi wzrok

Ja źrenic mam sto na skórze mych rąk



Nie mów mi, że nie ma nas

Lepiej nie mów nic



Póki milczysz , ja wiem , że wciąż jeszcze jest czas

Chcę być światłem dnia, co pieści twą twarz

Proszę , pozwól mi dziś na tę ostatnią z prób

Nim odejdę stąd po śladach twych stóp