Gdzie ost i wrzos

Koi mnie jasny głos

Woń pól i głóg

Jesteś tak daleko i tak blisko stąd

Mój los w Twoich ustach, jak kłos

Czyżbyś wołać mnie mógł?



Czy krople mgły

To twoje łzy?

Podobno, czasem bywasz smutny

Jeżeli tak,

Przyjdź tu choć raz

Posłuchaj jak oddycha las



Gdzie ost i mak

Cisza śpiewna, jak ptak

We mgle śpi klon

Jesteś tak daleko i tak blisko stąd

To buk znaczy rozstaje dróg

Czyżbyś drzewem być mógł?


I o co tyle milczenia?
Między nami niewiele się zmienia 
To miłość jest inna
Niełatwa, nieskromna, niewinna 
I o co tyle milczenia?
Lepiej mów, że mam serce z kamienia,
Że się zmieniam, jak moda, kobieta i szczęście i woda

Każda moja łza i wspomnienie chrztu
Popielata mgła, śnieg na szczycie gór
Tropikalny deszcz, lód na szklanki dnie
I mój złoty pot, gdy kochamy się
Mogą jutro być chmurą, rzeką
Mogą jutro być wieczną bielą
Mogą jutro być burzą, rosą
Mogą jutro być akwarelą

Chmurą, rzeką
Wieczną bielą
Burzą, rosą
Akwarelą

I o co tyle milczenia?
W takiej ciszy źle brzmi: "Do widzenia"
Ja nie proszę, nie płaczę 
Ja kocham codziennie inaczej

Każda nasza noc do utraty tchu
Zakochany wzrok i spotkanie ust
Przenikanie dusz, obietnice Twe 
I mój złoty pot, gdy kochamy się
Mogą jutro być inne, nowe
Mogą jutro być obłąkane 
Mogą jutro być zgasłe, żadne
Mogą jutro być zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane

Inne, nowe
Obłąkane 
Zgasłe, żadne
Zapomniane