Słońce na niebie gaśnie za rzeką
Zmierzch ma zapach siana i snu
Pójdę przed siebie, pójdę daleko
Za ostatni las białych brzóz

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom i łzom

Tęsknię za Tobą, płaczę po Tobie
Płaczą ze mną rosy i mgły
W ciszy drżą słowa, których nie powiem
Bo rozumiesz je tylko Ty

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom i łzom

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom i łzom


Czemu ja? Czemu tu?

Dlaczego właśnie dziś?

Tak jak liść albo ptak

Mam swoją szansę żyć



Czekam na wieczór, aby znów

Spoglądać w oczy gwiazd

I szukam w sobie prostych słów

Czy znajdziesz na nie czas?



Dlaczego ja? Dlaczego tu?

I czemu właśnie dziś?

Czy jestem cieniem z twego snu

Jeżeli czasem śpisz?



Jeśli tak, proszę spij

Nie czekam na twój znak

Szczęście, że w twoim śnie

Jest liść i ja, i ptak...



Czemu ja? Czemu tu?