Słońce na niebie gaśnie za rzeką
Zmierzch ma zapach siana i snu
Pójdę przed siebie, pójdę daleko
Za ostatni las białych brzóz

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom i łzom

Tęsknię za Tobą, płaczę po Tobie
Płaczą ze mną rosy i mgły
W ciszy drżą słowa, których nie powiem
Bo rozumiesz je tylko Ty

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom i łzom

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom i łzom


Nie wiem jak mam to powiedzieć

Że brak mi czasu i się na zdumienie twoich uniesionych brwi

Nie chce rozlewu krwi

Otwórz drzwi

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie wiem jak mam to powiedzieć

Ilu potrzeba mi słów

I czy nigdy ma być jednym z nich, czy nie

Abyś uwierzył że

Nie ma mnie

Uznał mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie żegnam się

Zapomnij, że widziałeś mnie kiedykolwiek



Proszę cię

Uwierz, że nie ma mnie

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze