Słońce na niebie gaśnie za rzeką
Zmierzch ma zapach siana i snu
Pójdę przed siebie, pójdę daleko
Za ostatni las białych brzóz

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom i łzom

Tęsknię za Tobą, płaczę po Tobie
Płaczą ze mną rosy i mgły
W ciszy drżą słowa, których nie powiem
Bo rozumiesz je tylko Ty

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom i łzom

Pójdę daleko, pójdę na łąki
Malowane złotem i rdzą
Zwierzę się wierzbom z naszej rozłąki
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom
Wierzby wierzą szeptom i łzom


Zapytam wody, jakie oczy masz,

pośle za tobą w pogoń chmurę ptaków,

za góry za las.

Zapytam wody, jakie oczy masz

pośle za tobą w pogoń chmurę ptaków,

za góry za las. Pośle za tobą w pogoń 

chmurę ptaków za góry za las.

Jak zechce w rzece zawróci woda, ale bez ciebie,

bez twego spojrzenia ja żyć nie mogę,

ale bez ciebie bez twego spojrzenia ja nie mogę żyć.