Gdy byłam lekka jak jaskółczy sen

Lubiłeś nosić mnie w kołysce rąk

Wiązałeś rudą wstążkę

Aby nie dotknęło twego dziecka żadne zło



Czemu ja nic nie pamiętam Już

Czemu ty to całkiem inny ty

Każda łza ponoć powraca tu

Każdy gest zostaje

Chociaż my gaśniemy, jak wiatr

Znikamy, jak mgły



Gdy byłam mała



I par oczu stu potrzeba było aby dostrzec mnie

Mówiłeś mi: żyj do utraty tchu,

Pamiętaj kształty chmur i liści drzew



Dla ciebie chce być lekka, jak liść

Powiedz, że ja nie zgasnę jak wiatr

Nie zniknę jak mgła



Obiecaj mi

Że, tak jak łzy

Wrócimy tu


Przystań na chwilę, zatrzymaj świat.

Dokąd się spieszysz? Nie zdążysz i tak.



Wczoraj i jutro , nie znaczą nic.

Przestań się spieszyć i naucz się być



To TAO Cię prowadzi najprostszą z dróg.

Nie szukaj zła , ni dobra, a znajdziesz więcej,

Niż znaleźć byś mógł





Płyń z nurtem rzeki, a nie walcz z nim.

Poddaj się wodzie , weź oddech - i płyń.





Bądź niczym trawa , gdy wieje wiatr.

Słabość jest siłą , co chroni twój świat.



To TAO Cię prowadzi...



Przystań na chwilę , zatrzymaj świat.

Dokąd się spieszysz? Nie zdążysz i tak.



Wczoraj i jutro, nie znaczą nic.

Przestań się spieszyć i naucz się być.



Przystań na chwilę , zatrzymaj świat.

Dokąd się spieszysz? Nie zdążysz i tak.