Gdy byłam lekka jak jaskółczy sen

Lubiłeś nosić mnie w kołysce rąk

Wiązałeś rudą wstążkę

Aby nie dotknęło twego dziecka żadne zło



Czemu ja nic nie pamiętam Już

Czemu ty to całkiem inny ty

Każda łza ponoć powraca tu

Każdy gest zostaje

Chociaż my gaśniemy, jak wiatr

Znikamy, jak mgły



Gdy byłam mała



I par oczu stu potrzeba było aby dostrzec mnie

Mówiłeś mi: żyj do utraty tchu,

Pamiętaj kształty chmur i liści drzew



Dla ciebie chce być lekka, jak liść

Powiedz, że ja nie zgasnę jak wiatr

Nie zniknę jak mgła



Obiecaj mi

Że, tak jak łzy

Wrócimy tu


Rzucona w kąt, ja wiem - nie myślisz o mnie,

a jednak czekam tu jak pies, jak cień.

Zrobiłeś błąd - wybaczyć jestem skłonna

Ja jednak wiem jak uszczęśliwić Cię 

Słyszałam to jak dziś pieściłeś inną 

Jej płaski brzuch, jej most, jest gryf jej słój

Słabość to ludzka rzecz, nie jesteś winny,

opanuj się i znów bądź mój.

Przytul mnie - ukochaj mnie

Usłuchaj mnie - pamiętaj mnie

Przytul mnie i nastrój mnie

Na "a" , na "h", na "e"

Rzucona w kąt i w plusz mej czarnej urny,

czekam na dzień byś wszedł w mój siądmy prób.

Zabierz mnie stąd - weź me stęsknione struny.

Tyś jest mój pan, mój mistrz , mój dźwięk, mój Bóg.

Przytul mnie - ukochaj mnie

Usłuchaj mnie - pamiętaj mnie

Przytul mnie i nastrój mnie

Na "a", na "h" , na "e".