Nie wiem jak mam to powiedzieć

Że brak mi czasu i się na zdumienie twoich uniesionych brwi

Nie chce rozlewu krwi

Otwórz drzwi

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie wiem jak mam to powiedzieć

Ilu potrzeba mi słów

I czy nigdy ma być jednym z nich, czy nie

Abyś uwierzył że

Nie ma mnie

Uznał mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie żegnam się

Zapomnij, że widziałeś mnie kiedykolwiek



Proszę cię

Uwierz, że nie ma mnie

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Zapomnę, po kolei nasze dni,

zapomnę, jak cię nie zapomniał nikt,

zapomnę, że w życiu trafiłam na zdradę.



A po mnie nie zastanie nawet ślad,

ogromnie lubię zniknąć z twoich akt,

przytomnie zmieniłam fryzurę i adres.



Kosztownie wygląda twój błąd,

gdy dałeś mi dostęp do kont.



Zapomnisz o obiadach z drogich dań,

zapomnisz o powabach młodych pań,

komornik zamieni twe życie w makabrę.