Nie wiem jak mam to powiedzieć

Że brak mi czasu i się na zdumienie twoich uniesionych brwi

Nie chce rozlewu krwi

Otwórz drzwi

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie wiem jak mam to powiedzieć

Ilu potrzeba mi słów

I czy nigdy ma być jednym z nich, czy nie

Abyś uwierzył że

Nie ma mnie

Uznał mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie żegnam się

Zapomnij, że widziałeś mnie kiedykolwiek



Proszę cię

Uwierz, że nie ma mnie

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Ważka ma trzysta tysięcy luster w oku-uwierz w to 

Jakże nieważkie jest wobec tego cudu nasz zło 



Jesteś tutaj zaledwie chwilę, 

Jedyny raz zjawiasz się. 

Zrób co możesz, 

Ale nie tyle, by cię ktoś zapamiętał źle. 

Pozwól sobie na dar zdumeinia, 

A znajdziesz sens- ufaj mi... 

Zrób co możesz, by twe istnienie 

Było całe jak kropla krwi... 



Światło z odległej mgławicy gna tu sto milionów lat 

Czy mija w drodze tysiące światów lepszych niż ten świat...? 



Jesteś tutaj zaledwie chwilę 

Jedyny raz zjawiasz się 

Zrób co możesz , 

Ale nie tyle by cię ktoś zapamiętał źle 

Pozwól sobie na zachwycenie, 

A znajdziesz sens- ufaj mi... 

Zrób co jeszcze masz do zrobienia 

Cicho zamknij za sobą drzwi... 



Wciąż nie za późno jest na odkrycie które zmieni Cię, 

Że ty i ważka to jedno życie- dbaj o swoją część