Nie wiem jak mam to powiedzieć

Że brak mi czasu i się na zdumienie twoich uniesionych brwi

Nie chce rozlewu krwi

Otwórz drzwi

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie wiem jak mam to powiedzieć

Ilu potrzeba mi słów

I czy nigdy ma być jednym z nich, czy nie

Abyś uwierzył że

Nie ma mnie

Uznał mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Nie żegnam się

Zapomnij, że widziałeś mnie kiedykolwiek



Proszę cię

Uwierz, że nie ma mnie

Uznaj mnie za zaginioną

Raz i na zawsze



Znowu jestem tu

A niepamięć już mnie zna

Ten dom

Gdzie zupełnie inna ja

Sprzed lat

Myślałam, że już wiem



Zastanawiam się

Gdybym mogła spotkać ją

To czy

Umiałabym

Przekazać jej tych kilka cennych rad

Jak ma żyć, jak oswajać świat



Czy dziś już to wiem

Ślady dawno zatarł czas

I wiatr

A ta zapomniana ja

Sprzed lat

Nie, nie posłucha mnie



Może tak już jest

Że choć człowiek żyłby lat

I sto

Będzie wiecznie pytać się

By wciąż, wciąż wiedzieć coraz mniej