Zapytam wody, jakie oczy masz,

pośle za tobą w pogoń chmurę ptaków,

za góry za las.

Zapytam wody, jakie oczy masz

pośle za tobą w pogoń chmurę ptaków,

za góry za las. Pośle za tobą w pogoń 

chmurę ptaków za góry za las.

Jak zechce w rzece zawróci woda, ale bez ciebie,

bez twego spojrzenia ja żyć nie mogę,

ale bez ciebie bez twego spojrzenia ja nie mogę żyć.


Gdy byłam lekka jak jaskółczy sen

Lubiłeś nosić mnie w kołysce rąk

Wiązałeś rudą wstążkę

Aby nie dotknęło twego dziecka żadne zło



Czemu ja nic nie pamiętam Już

Czemu ty to całkiem inny ty

Każda łza ponoć powraca tu

Każdy gest zostaje

Chociaż my gaśniemy, jak wiatr

Znikamy, jak mgły



Gdy byłam mała



I par oczu stu potrzeba było aby dostrzec mnie

Mówiłeś mi: żyj do utraty tchu,

Pamiętaj kształty chmur i liści drzew



Dla ciebie chce być lekka, jak liść

Powiedz, że ja nie zgasnę jak wiatr

Nie zniknę jak mgła



Obiecaj mi

Że, tak jak łzy

Wrócimy tu