Ważka ma trzysta tysięcy luster w oku-uwierz w to 

Jakże nieważkie jest wobec tego cudu nasz zło 



Jesteś tutaj zaledwie chwilę, 

Jedyny raz zjawiasz się. 

Zrób co możesz, 

Ale nie tyle, by cię ktoś zapamiętał źle. 

Pozwól sobie na dar zdumeinia, 

A znajdziesz sens- ufaj mi... 

Zrób co możesz, by twe istnienie 

Było całe jak kropla krwi... 



Światło z odległej mgławicy gna tu sto milionów lat 

Czy mija w drodze tysiące światów lepszych niż ten świat...? 



Jesteś tutaj zaledwie chwilę 

Jedyny raz zjawiasz się 

Zrób co możesz , 

Ale nie tyle by cię ktoś zapamiętał źle 

Pozwól sobie na zachwycenie, 

A znajdziesz sens- ufaj mi... 

Zrób co jeszcze masz do zrobienia 

Cicho zamknij za sobą drzwi... 



Wciąż nie za późno jest na odkrycie które zmieni Cię, 

Że ty i ważka to jedno życie- dbaj o swoją część


Gdy mnie nie słyszysz, ja chcę ci przysiąc, 

Że póki mogę, będę cichą tarczą twą. 

A gdy dorośniesz, otworzę na oścież drzwi 

I spróbuję cię uwolnić z moich rąk 



A ty, mój synku, mój pojedynczy, 

Ty nie przestaniesz nigdy zastanawiać mnie. 

To, skąd przychodzisz i co nas łączy 

I jaka moja rola w tym naprawdę jest? 



Codziennie mnie zachwyca twoje maleńkie życie. 

Na wielkie przyjdzie jeszcze czas. 

Dziś jesteś mi światem, a twoje złote piegi to jego blask. 

W pochmurną noc to moje konstelacje gwiazd.