Znowu jestem tu

A niepamięć już mnie zna

Ten dom

Gdzie zupełnie inna ja

Sprzed lat

Myślałam, że już wiem



Zastanawiam się

Gdybym mogła spotkać ją

To czy

Umiałabym

Przekazać jej tych kilka cennych rad

Jak ma żyć, jak oswajać świat



Czy dziś już to wiem

Ślady dawno zatarł czas

I wiatr

A ta zapomniana ja

Sprzed lat

Nie, nie posłucha mnie



Może tak już jest

Że choć człowiek żyłby lat

I sto

Będzie wiecznie pytać się

By wciąż, wciąż wiedzieć coraz mniej


Zapomnę, po kolei nasze dni,

zapomnę, jak cię nie zapomniał nikt,

zapomnę, że w życiu trafiłam na zdradę.



A po mnie nie zastanie nawet ślad,

ogromnie lubię zniknąć z twoich akt,

przytomnie zmieniłam fryzurę i adres.



Kosztownie wygląda twój błąd,

gdy dałeś mi dostęp do kont.



Zapomnisz o obiadach z drogich dań,

zapomnisz o powabach młodych pań,

komornik zamieni twe życie w makabrę.