Znowu jestem tu

A niepamięć już mnie zna

Ten dom

Gdzie zupełnie inna ja

Sprzed lat

Myślałam, że już wiem



Zastanawiam się

Gdybym mogła spotkać ją

To czy

Umiałabym

Przekazać jej tych kilka cennych rad

Jak ma żyć, jak oswajać świat



Czy dziś już to wiem

Ślady dawno zatarł czas

I wiatr

A ta zapomniana ja

Sprzed lat

Nie, nie posłucha mnie



Może tak już jest

Że choć człowiek żyłby lat

I sto

Będzie wiecznie pytać się

By wciąż, wciąż wiedzieć coraz mniej


Ja wiem, że zabraknie słów

Ale mimo to chcę pożegnać się

Pomyśl, że dana była nam

Tkliwość, która trwa

Dłużej niż jedno życie



Choć nie obiecuję Ci

Ze powrócę tu

By znów

Dotknąć Twoich ust

Wiedz, że Ty to me jedyne Niebo

Ty to me, Ty to me



Chociaż nie, nie obiecuję Ci

Ze powrócę tu

By znów

Dotknąć Twoich ust

Wiedz, że Ty to me jedyne Niebo

Ty to me, Ty to me