Żył sobie raz sam malutki bit

samotny tak, że aż mi wstyd

i gdy pochmurne zaliczał dni

zwykł śpiewać, że bardzo mu się ckni.

Tak tęsknił biedak za bitami

- byliście sami tacy sami-

jak był samotny kolega bit,

gdy, łkając, sam wypełniał pit.

Latał więc nasz bit na prywatki,

dając tym samym przykład rzadki

bitu, co pląsał jak kobita-

lekko i zwiewnie przy big beat'ach.

Samotność jednak nie ma taktu,

zgorzkniały krążył to tam to tu,

aż kiedyś nucąc "Could you be loved"

zobaczył napis Microsoft.

Śmiało więc bit naciska Enter,

Wchodzi i widzi dużo pięter,

A każde jeden bit zajmuje

Tak dużo bitów tam bituje.

Na jego widok aż zawrzało;

"Ciebie nam tutaj brakowało,

31 plus ty to da

wspaniałych bitów 32!"

I żyją tak aż brak mi strof tu

Pod ciepłym dachem Microsoftu

I wierzę w nich jak w Króla Lwa,

Bo dają mi Start 32.

Microsoft, Start 32, Microsoft, Start 32...


Gdzie ost i wrzos

Koi mnie jasny głos

Woń pól i głóg

Jesteś tak daleko i tak blisko stąd

Mój los w Twoich ustach, jak kłos

Czyżbyś wołać mnie mógł?



Czy krople mgły

To twoje łzy?

Podobno, czasem bywasz smutny

Jeżeli tak,

Przyjdź tu choć raz

Posłuchaj jak oddycha las



Gdzie ost i mak

Cisza śpiewna, jak ptak

We mgle śpi klon

Jesteś tak daleko i tak blisko stąd

To buk znaczy rozstaje dróg

Czyżbyś drzewem być mógł?